آخرین وضعیت تیم تراکتور

قلم را به رشته ی تحریر در می آورم تا بنویسد از لبخند هایی که بر چهره خشک شد و اشک هایی که از گونه جاری گشت، تراکتور نماد فرهنگ و ورزش آذربایجان روزگاران تلخ و شیرین زیادی را برای هوادارانش رقم زده است.
از قهرمانی های جام حذفی تا جمعه هایی که به سیاهی زغال بود.

اما این روزها حال و روز تراکتور چندان خوش نیست،تیمی که با گذشت ۹ هفته از شروع رقابت های لیگ برتر مربی بدنساز ندارد،تیمی که درست تقویت نشد و شاکله ی اصلی اش را از دست داد.

مدیران تیم با افتخار از پرداخت بدهی هایی خبر دادند که تمامش از ندادنم کاری های خودشان به بار آمده بود،”تراکتور” درد دارد،دردی فراتر از مسائل فنی و نیروی انسانی…
ساختار معیوب مدیریت و سیاست گذاری های اشتباه در راس هرم مدیریت نفس تیم را بریده است.

“مالک تیم” همواره از مشاوره ی افراد نااهل استفاده کرده و متاسفانه همچنان تغییر خاصی در این رویه احساس نمیشود،تصمیماتی که کمر پرهوادار ترین تیم آسیا را شکسته است.

مشکلات ملموس و کاملا مشهود هستند اما نگرشی که در محافل هواداری جاری است خبر از ذهنیتی میدهد که تمایل به ثبات دارد،یکی از تیره ترین ویژگی های تراکتور مدل خصوصی نبود ثبات و تغییرات پی در پی بوده است
حال زمانش رسیده تا این قانون نانوشته را پاک کنیم.

“سولدو” در مدت زمان کم حضورش هر چند نمیتوانست معجزه کند اما تیم را از نظر ذهنی و تاکتیکی به بلوغی نسبی رسانده است که قطعا با گذشت زمان، پیشرفت کارش به مراتب بیشتر نیز خواهد شد.

صبر تنها گزینه ی فعلی پیش رو برای جامعه‌ی هواداری تیم است،امیدواریم مدیران ،کادر فنی و بازیکنان تیم بداند در چه مجموعه ای هستند و پیراهن چه تیمی را پوشیده اند.

?دبیر سرویس ورزش یاشیل وطن
“ایمانی فر”

انتهای پیام/