طلاقهای پس از ۳۰ سال زندگی مشترک؛ سر پیری و معرکه‌گیری؟

یادداشت میهمان: آمارهای موجود کشوری بیانگر این واقعیت‌اند که گرچه طی چهار سال اخیر بخش اعظم طلاق‌ها به زندگی‌های مشترکی با طول مدت ازدواج یک تا پنج سال باز می‌گردند اما در عین حال همواره بین ۱۱ تا ۱۳.۵ درصد از طلاق‌های ثبت شده نیز معطوف به زندگی‌های مشترکِ ۲۰ ساله و بیشتر می‌شود.

از سوی دیگر طی چهار سال اخیر آمار طلاق های ثبت شده با طول مدت ازدواج ۱۰ تا ۲۹ سال و در سال گذشته آمار طلاق با طول مدت ازدواج بیش از ۲۹ سال رو به افزایش رفته و این در حالی است که انتظار می‌رود زوجین پس از قریب به ۳۰ سال زندگی مشترک به یک پختگی در روابط خود رسیده است.
امروزه مسئله آسیب های اجتماعی یک تهدید بزرگ برای جامعه و خانواده ها حساب میشود که با نگاه سطحی و گذرا میتوان به عمق فاجعه این پدیده شوم پی برد که عوامل مختلفی در بوجود امدن این مسئله و موضوع دخیل است که در بحث آسیب های اجتماعی مسئله طلاق نیز یک تهدید بزرگی در کشور ما به حساب می اید و هر روز جامعه و خانواده ها را درگیر این موضوع کرده است در بحث موضوع طلاق که این تهدید اجتماعی اثرات زیانباری برای خود شخص و خانواده ها و جامعه و در صورت داشتن فرزند برای فرزندانش در دراز مدت خواهد داشت و این پدیده نگرانی ها و استرس هایی را به جامعه و خانواده ها تحمیل میکند و در انتخاب دیگر اعضای اجتماع و خانواده ها در بحث ازدواج تاثیر دارد و تردید و نگرانی و استرس را به خانواده ها به ارمغان
در کشورهایی که موضوع و مسایل اجتماعی نهادینه نشده باشد این اثار و اسیب ها در مدل و روش های مختلف خود را نمایان میکند.و انچه مسلم است نبود اموز ش های لازم از دوران کودکی و نوجوانی،ارتباط نادرست خانواده ها در شکل گیری تربیت شخصی و اجتماعی فرد،نداشتن برنامه درست و جامع از طرف جامعه و نهادهای مسئول و مرتبط،عدم الگو برداری مناسب و عدم توجه به روحیات و نگاه افراد به مسئله ازدواج،عدم توجه به موقعیت های اجتماعی و فرهنگ خانواده ها ،نادیده گرفتن جایگاه دین و توصیه های دینی.میتواند عواملی در بروز مسئله طلاق باشد
امروزه در مسئله طلاق بیشترین ارقام و امار مربوط به مسئله اعتیاد است که باعث از هم پاشیدن خانواده ها میشود و بیکاری و سطح تو قعات بالا و دخالت نابجای اطرافیان و شبکه های اجتماعی و مسایل انحرافی و…نیز در امر طلاق دخیل هستند.
در جوامعی که استرس و اضطراب مشهود است و از نظر روانی افراد احساس امنیت نمیکنند در بروز نابهنجاری های اجتماعی و طلاق این مسئله دخیل است.
امروز تک تک متولیان نهادهای فرهنگی و اجتناعی و اقتصادی و سیاسی و مذهبی و مدنی مسئولیت و رسالت دارند از کنار مسئله شوم طلاق که یک اسیب بزرگ اجتماعی در کشور ما به حساب می اید نباید به راحتی از کنار ان گدشت و در جهت حل این مسئله بغرنج باید کلیه لوازم و عوامل را دخیل کرد تا بتوان از بروز طلاق جلوگیری کرد.
هر چند در سالهای اخیر مطالعات متعدد و مختلفی در خصوص دلایل طلاق و تقسیم بندی های آن صورت گرفته است اما باز مشاهده می گردد که این دلایل با گذشت زمان تغییر یافته و یا دلایل دیگری که قبلا تاثیر کمتری داشته است خود را نمایان می سازد .

کریم یزدانی هوجقان – دکترای جامعه شناسی

انتهای پیام/