طبل جنگ طلبی یا شیپور تسلیم ؛  حساسیت به مذاکره و مخالفت با زورگویی دشمن ، به معنی جنگ طلبی نیست

۱- برجام : که ایران امتیاز داد، آمریکا زیر میز زد و خلف وعده کرد

۲- مذاکرات دولت چهاردهم که ایران پای میز مذاکره رفت اما اسراییل و آمریکا به ایران حمله کردند
با این واقعیت ، آیا حساس بودن به بحث مذاکرات و نوع مذاکرات عمل بدی است؟ آیا تیزبین بودن و آگاه حرکت کردن به معنی جنگ طلبی است؟آیا بله قربان گویی به دشمن و پذیرفتن خواسته های ظالمانه آن ، به معنی کوبیدن بر شیپور تسلیم نیست؟آیا صحبت کردن از موضع قدرت و اعلام آمادگی برای پاسخ به حملات احتمالی دشمن خبیث و معلوم الحال ، به معنی جنگ طلبی است؟
مردم با بصیرت ایران و دستگاه دیپلماسی نه بر طبل جنگ میکوبند و نه دست به شیپور تسلیم خواهند برد. یک مذاکره شرافتمندانه که منافع ایران نیز تامین شود و البته تضمین واقعی داده شود (که از آمریکا بعید است) مورد حمایت همگانی است.
متاسفانه عده‌ای نیز در کشور هستند که با دلایل بسیار ذلیلانه و با روحیه بی مایگی صرفا تمایل دارند دستگاه دیپلماسی ایران شیپور تسلیم را به صدا درآورد اما دولت چهاردهم با مدیریت دکتر پزشکیان و دکتر عراقچی هرگز این اجازه را نخواهند داد طبق اظهارات خودشان یا مذاکره‌ای انجام نخواهد شد یا یک مذاکره شرافتمندانه که ایران امتیازاتی از جمله رفع تحریم های ظالمانه، بگیرد، قابل انجام است.
پایان /